Ἱερόθεος
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτης
τῆς Θεοσώστου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου
Πρός
τούς Κληρικούς, μοναχούς καί λαϊκούς
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Ἐπειδή σήμερα εἶναι ἡ τελευταία Κυριακή τοῦ χρόνου θέλω νά ἐπικοινωνήσω μαζί σας μέ ἐγκύκλιο, ὥστε ὅλοι νά εὐχαριστήσουμε τόν Θεό γιά τό δῶρο ἑνός ἀκόμη ἔτους πού προστέθηκε στήν ζωή μας.
Βεβαίως κάθε στιγμή καί κάθε ἡμέρα εἶναι πολύ σημαντική γιά τήν ζωή μας, διότι «κρατοῦν τό βάρος τῆς αἰωνιότητας ἐν Χριστῶ», ἀφοῦ κάθε στιγμή, κάθε ἡμέρα καί κάθε νύκτα εἶναι χρόνος καί τρόπος τῆς σωτηρίας μας. Τόν χρόνο στήν Ἐκκλησία δέν τόν βλέπουμε μόνον «ποσοτικά», ὡς ἀριθμό ἡμερῶν, ἑβδομάδων, μηνῶν καί ἐτῶν, ἀλλά κυρίως «ποιοτικά», ὡς τρόπο ζωῆς μέσα στήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τόν δικό μας ἀγώνα καί στήν πραγματικότητα προσφέρεται στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ὄχι ὡς ποσότητα χρόνων ζωῆς, ἀλλά ὡς ποιότητα μετανοίας, δοξολογίας στόν Θεό καί ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης στόν πλησίον μας.
Στήν προoπτική αὐτή προσφέρουμε τά χρόνια τῆς ζωῆς μας, τίς πενταετίες, τίς δεκαετίες, ὡς ἀφορμή δοξολογίας πρός τόν Θεό καί μετανοίας γιά τά σφάλματά μας. Τό ἴδιο κάνουμε γιά κάποιο ἔργο πού ἐπιτελοῦμε στήν οἰκογένεια, τήν κοινωνία, τήν Ἐκκλησία. Πολλές φορές ἀκοῦμε ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἐπέτειο τοῦ γάμου τους, ἐπέτειο ἐργασίας τους σέ μιά ὑπηρεσία, ἐπέτειο ποιμαντικῆς διακονίας στήν Ἐκκλησία. Ὅλα αὐτά πρέπει νά εἶναι αἰτία δοξολογίας στόν Θεό, καί διορθώσεως τῶν λαθῶν.
Τό ἔτος πού πέρασε, δηλαδή τό ἔτος 2025, ἦταν καί γιά μένα σημαντικό, γιατί συμπληρώθηκαν τριάντα (30) χρόνια ἐπισκοπικῆς διακονίας στήν Ἰερά Μητρόπολη Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου. Ἦταν μιά ἐπέτειος τήν ὁποία δέν εἶδα κοσμικά, ἀλλά ἐκκλησιαστικά ὡς δοξολογία στόν Θεό γιά τήν δωρεά αὐτή, καί ὡς ἀφορμή προετοιμασίας γιά τό ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς μου, τόν ὁποῖο θά μοῦ χαρίση ὁ Θεός, πρίν τήν ἔξοδό μου ἀπό τόν παρόντα κόσμο, πού ἔχει προσδιορισθῆ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.
Μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως τῆς τρικονταετίας ἐπισκοπικῆς διακονίας μου πολλοί θέλησαν νά μοῦ εὐχηθοῦν ἰδιαιτέρως, ἀλλά καί μέ διάφορες ἐκδηλώσεις. Ὅλα ἦταν αύθόρμητα, καί ὄχι προετοιμασμένα ἀπό ἐμένα. Αὐτό ἔγινε ἀπό τούς Κληρικούς καί μοναχούς τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολής μας, ἀπό τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, τούς Ἐκκλησιαστικούς Ἐπιτρόπους, τούς Ἱεροκήρυκες, τούς Συνδέσμους Ἀγάπης, τούς Κατηχητές. Ἐπίσης, τό Δημοτικό Συμβούλιο τῆς Ναυπακτίας μέ εἰδικό ὁμόφωνο ψήφισμα, μετά ἀπό πρόταση τοῦ Δημάρχου Ναυπακτίας κ. Βασιλείου Γκίζα, ἡ Περιφέρεια Δυτικῆς Ἑλλάδος, μέ πρόταση τοῦ Περιφεριάρχου Δυτικῆς Ἑλλάδος κ. Νεκταρίου Φαρμάκη, οἱ ὅμοροι Δῆμοι, ὅπως τοῦ Ἀγρινίου καί τοῦ Θέρμου, τό Πνευματικό Κέντρο Ρουμελιωτῶν τῆς Ἀθήνας, τά Σχολεῖα, οἱ Τηλεοπτικοί Σταθμοί καί οἱ ἱστοσελίδες πού ἀφιέρωσαν ἐκπομπές τους, ἔκαναν ἐκδηλώσεις γιά νά ἀναφερθοῦν στό ἔργο μου μέσα στήν Ἐκκλησία.
Ἰδιαίτερη ἀναφορά θά ἤθελα νά κάνω στήν τιμή πού μοῦ ἐπιφύλαξε ἡ Παναιτωλική Ὀμοσπονδία πού μέ βράβευσε στήν ἀρχή τοῦ ἔτους· στήν μεγάλη συγκέντρωση πού ἔκαναν οἱ Ἐνορίες στίς 20 Ἰουλίου στό προαύλιο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Ναυπάκτου· στήν μεγάλη συναυλία πού διοργάνωσαν ὁ Δῆμος Ναυπακτίας καί ἡ Περιφέρεια Δυτικῆς Ἑλλάδος στίς 30 Αὐγούστου στό λιμάνι τῆς πόλεως· στό θεολογικό Συνέδριο πού ἔγινε ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη στίς 3 Ὀκτωβρίου, κατά τό ὁποῖο παρουσιάσθηκε ἡ τριακονταετία τῆς ἔκδοσης τῆς Ἑφημερίδας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας «Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση», στήν ὁποία καταγράφηκε ἡ ὅλη ποιμαντική κίνηση αὐτά τά χρόνια• στήν μεγάλη ἐκδήλωση πού διοργάνωσε στήν Ἀθήνα τό Πνευματικό Κέντρο Ρουμελιωτῶν τήν 19 Ὀκτωβρίου· στό Θεολογικό Συνέδριο πού διοργάνωσε ἡ Ἱερά Μονή Βατοπαιδίου στήν Ἀθήνα τήν 21 καί 22 Νοεμβρίου γιά νά παρουσιάση, μέ εἰσηγήσεις καθηγητῶν καί ἐπιστημόνων τό συγγραφικό μου ἔργο. Ἀκόμη νά προστεθῆ καί μιά σημαντική ἔκδοση ἑνός μεγάλου τόμου πού θά κυκλοφορήση ἀρχές Ἰανουαρίου μέ τίτλο «Συνοδικά θέματα», 1248 σελίδων, μεγάλου μεγέθους, μέ πρόλογο τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου στήν ὁποία παρουσιάζονται οἱ εἰσηγήσεις, πού ἔκανα ὅλα αὐτά τά χρόνια στήν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, στήν Διαρκῆ Συνόδο καί στίς Συνοδικές Ἐπιτροπές, γιά σοβαρά ἐκκλησιαστικά ζητήματα.
Γιά ὅλα αὐτά καί γιά μερικές μεμονωμένες ἐκδηλώσεις, ὅπως σέ Σχολεῖα καί Ἐνορίες, κατά τήν μετάβασή μου σέ αὐτές κατά τίς καλοκαιρινές περιοδείες μου, θά ἤθελα πρῶτον νά δοξάσω τόν Θεό γιά τήν δωρεά αὐτή καί δεύτερον νά εὐχαριστήσω ὅλους ἐσᾶς πού διοργανώσατε καί συμμετείχατε σέ αὐτές τίς πολυάριθμες ἐκδηλώσεις. Εἶμαι εὐγνώμων στόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους καί γιά τό ἔργο αὐτό.
Δέν γνωρίζω πόσο ἀκόμη χρόνο θά ἐπιτρέψη ὁ Θεός νά ζήσω στόν κόσμο αὐτόν, ἀλλά οἱ Χριστιανοί καί οἱ Κληρικοί μαθαίνουμε νά ἀφήνουμε τόν ἑαυτό μας κάθε ἡμέρα στόν Θεό μέ τήν προτροπή «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα» καί νά προσευχόμαστε «τό ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν μετανοίᾳ ἐκτελέσαι παρά τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα»
Βεβαίως, ἀπό τήν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας μας γνωρίζουμε ὅτι ὁ κάθε Χριστιανός καί Κληρικός πρέπει νά ζῆ ἀπό τήν ζωή αὐτήν τόν ἀρραβώνα σέ σχέση μέ τόν ἐσχατολογικό γάμο, δηλαδή πρέπει νά ζῆ τήν «ἔνταση τοῦ παρόντος καί τοῦ μέλλοντος, τό μυστήριο τῆς ἀνακράσεως τοῦ ἱστορικοῦ καί τοῦ ἔσχατου, τήν εἴσοδο τῆς αἰωνιότητας στήν παρόντα χρόνο». Μέσα στήν θεία Λειτουργία ζοῦμε τό ἔσχατον τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ μέ τήν μεταμόρφωσή μας μέσα στήν προοπτική τῆς Αἰωνιότητας.
Μέ αὐτήν τήν προοπτική ζοῦμε, ἔτσι πλέουμε στό πέλαγος τῆς παρούσης ζωῆς, ἀναμένοντας μέ πίστη καί ἐλπίδα τήν μετάβασή μας ἀπό τόν παρόντα βίο στήν αἰώνια ζωή, ἀπό τόν πνευματικό ἀρραβώνα στόν πνευματικό γάμο, ὡς ἕνα «ἑορταστικό γεγονός», ὡς μία ἐπιστροφή στήν Πατρίδα μας, ὅπως ψάλλουμε «καί τήν ποθεινήν πατρίδα παράσχου μοι, παραδείσου πάλιν ποιῶν πολίτην με».
Καί πάλιν σᾶς εὐχαριστῶ γιά τήν ποικιλότροπη ἀγάπη πού δείξατε καί παρακαλῶ νά εὔχεσθε μέ τό λειτουργικό αἴτημα: «Χριστιανικά τά τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν, ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα, εἰρηνικά καί καλήν ἀπολογία παρά τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ».
Μέ θερμές εὐχές καί πατρική ἀγάπη
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου