Ένα σπήλαιο, για το οποίο τα πολλά λόγια είναι περιττά, αφού οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Η Δρακότρυπα, είναι υπόγεια κοίτη ποταμού. Τώρα πλέον, η μεγαλύτερη ποσότητα του νερού ρέει κάτω από το δάπεδο του κυρίως σπηλαίου, φτάνοντας ως εκεί από ανοίγματα σε αυτό και δημιουργώντας υποδαπέδια ένα νέο σπήλαιο… Πρόκειται για οριζόντιο βασικά σπήλαιο που, στο εσωτερικό του, υπάρχουν 2 μικρά βάραθρα, το ένα 7 και το άλλο 8 μέτρων βάθους, στενά και χαμηλά περάσματα, καταρρεύσεις και απότομες υψομετρικές μεταβολές του δαπέδου του.
Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Καταφύγιο και Αναβρυτή και σε 470 μέτρα υψόμετρο. Η είσοδός του, ανοίγεται πλάι στον πυθμένα ρέματος. Το μήκος των διαδρομών του σπηλαίου, φτάνει τα 410 μέτρα, αποτελώντας έτσι το έως τώρα μεγαλύτερο σε μήκος εντοπισμένο Αιτωλοακαρνανικό σπήλαιο, με την πρωτιά του αυτή να απειλείται μόνο από μια τεράστια καταβόθρα, της οποίας η εξερεύνηση βρίσκεται εν εξελίξει.
Ο λιθωματικός διάκοσμός του αποθέσεων, είναι εξαιρετικός. Αποτελείται από σοκολατόχρωμους σταλακτίτες όλων των μορφών – κλασικούς, ροπαλοειδείς, καροτόσχημους, καμπάνες, παραπετασματοειδείς, γιγάντιες μέδουσες, λουλούδια … από λίγους σταλαγμίτες … από τεράστιες σε όγκο αποθέσεις στα τοιχώματά του … από κοράλλια σπηλαίων … από καταστόλιστες λιθωματικές λεκάνες.
Τα στοιχεία που ιδιαιτέρως χαρακτηρίζουν τη Δρακότρυπα, είναι οι διάδρομοι μήκους εκατοντάδων μέτρων, ορισμένα μεγάλα και εντελώς ιδιόμορφα σταλακτιτικά συγκροτήματα στα οποία συμπεριλαμβάνεται και σταλακτίτης με λεπτότατα φύλλα μορφής ελασμάτων που στο άγγιγμα του χεριού παράγουν μουσικές νότες, οι ανακρυσταλλώσεις ανθρακικού ασβεστίου που χαρίζουν μια διαμαντοστόλιστη όψη σε εξαιρετικά εκτεταμένες και ροδόχρωμες επιφάνειες του χώρου, οι διάφανες πρασινογάλανες λίμνες της μεγέθους εποχικά κυμαινόμενου, καθώς και το ορμητικό κρυστάλλινο ποτάμι. Με δυο λέξεις, πρόκειται για ένα υπόγειο, μαγευτικό παλάτι.
Στις 10 ερευνητικές αποστολές που πραγματοποίησα στο σπήλαιο αυτό, ολοκλήρωσα την εξερεύνησή του, προχώρησα στη λεπτομερή καταμέτρηση των χώρων του, στην ακριβή χαρτογράφησή του, στην πληρέστατη φωτογραφική αποτύπωσή του, καλύπτοντας όλα τα κενά που υπήρχαν από την ερευνητική προσπάθεια της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας του 1969 υπό την ηγεσία του σπηλαιολόγου και αγαπητού φίλου Δρ. Κωνσταντίνου Μερδενισιάνου, κενά απόλυτα δικαιολογημένα αφού δεν είναι δυνατό να ολοκληρωθεί η εξερεύνηση ενός τέτοιου σπηλαίου σε μια τριήμερη εξερευνητική αποστολή από την Αθήνα.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου