ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ

                        ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ                          

Του Αριστείδη Χρ. Πετρόπουλου

                                                                                                                          (Σκαρμιτσιώτη)

     Και μόνο η λέξη, φέρνει στο μυαλό γλέντια, φαγοπότι, κρασοκατάνυξη και μασκαρέματα, αλληλένδετα πράγματα. Δεν νοούνται Απόκριες χωρίς αστεϊσμούς, χωρίς παραλογισμούς, χωρίς έγχρωμες και χτυπητές μεταμφιέσεις.

     Η αποκλειστικότητα της αποκριάς, ήταν οι μασκαράδες, σήμερα έχουμε πλούσιες αποκριάτικες φορεσιές, προσωπίδες λογιών – λογιών, περούκες και καπέλα.

     Άλλοτε ήταν αρκετό ένα παντελόνι ή ένα μακρύ σώβρακο του πατέρα, ή της γιαγιάς την μαντήλα να κάνει αγνώριστο το μασκαρεμένο.

     Ο άνθρωπος απο τη φύση του ευχαρής και διασκεδαστικός. Το γέλιο στο αίμα του. Δεν μπορεί να ζήσει, αν του λείψει για καιρό. Οι αγέλαστοι τύποι, καταδικασμένοι στη λαϊκή συνείδηση. Συνώνυμοι της συνφρίωσης, της μισαλλοδοξίας. Ο γελαστός, ο εύθυμος τύπος, αντίθετα περιζήτητος. Απο τα παλιά χρόνια. Για να σκορπίζει το γέλιο, για να δίνει χαρά, ευχαριστήσεις, φτηνές μα σπουδαίες.

     Οι απόκριες απο μια άποψη, είναι ένας ευρύτερα αποδεκτός τρόπος για να γελάσει, να ευθυμήσει, να τσιλιμπουρδήσει ο άνθρωπος. Έστω και με κάποιες παρατραβηγμένες επινοήσεις, κάποιους έξαλλους μετασχηματισμούς. Η αποκριάτικη μεταμφίεση, δεν υπόκειται σε κανόνες. Ότι θέλεις παριστάνεις. Τα πάντα στη διάθεσή σου για να συνθέσεις ένα κωμικό ευτράπελο. Ένα ομαδικό ξέσπασμα, μια εκρηκτική διάσταση στην εύθυμη νότα. Γελάστε Κόσμε! Το σλόγκαν των αποκριάτικων εκδηλώσεων. Χωρίς μέτρα, χωρίς σταθμά. Όλα για το γέλιο, για τη χαρά.

     Η απόκρια, ξεσκούφωτη, τσίτσιδη προκαλεί και προσκαλεί. Οι τόνοι της φωνής της προκλητικοί, πλημμυρισμένοι απο ένα περιπαικτικό, δηκτικό, τολμηρό σε σύλληψη και εκτύλιξη πνεύμα. Για μια ακόμη φορά, καλούμαστε να γελάσουμε με τα πλαστοευρήματα, τα εύθυμα νούμερα που συνθέτουν οι απόκριες. Ίσως λιγότερα, φέτος τα γέλια. Γιατί πολύ μας κάνει και γελούμε η καθημερινή ζωή. Με τις παραδοξότητές της. Με τις μίζες, με τις κομπίνες της. Με τα άλλα της τα πρωτόγνωρα «Φρενοκομείο η Ελλάς», κατά πως λέχθηκε. Ατέλειωτες αποκριές η ζωή μας τελευταία. Που δεν της λείπουν οι καρνάβαλοι οι παραλλαγές.

     Ωστόσο, παρά τις τόσες γελιότητες γύρω μας, οι απόκριες και πάλι θα δώσουν το χαρακτηριστικό δικό τους γέλιο. Πηγαίο, δυνατό, απαρεξήγητο. Στις απόκριες πολλά συγχωρούνται, πολλά επιτρέπονται. Ελεύθερη γλώσσα. Έγχρωμη αμφίεση. Αλλαγή φύλου. Όλα ένας κυκεώνας, ένας συμφυρμός, που δεν έχουν το θεό τους. Υπακούουν μόνο στην έμπνευση της στιγμής για γέλιο, για πείραγμα. Κανείς δεν μπορεί να γλυτώσει.

     Αποκριάτικα μασκαρέματα που μας θυμίζουν έντονα κάποια άλλα. Περιπτώσεις εύκολου πλουτισμού. Κλεψίματος με το γάντι. Σιχαμερής διπροσωπείας. Κι ο λαός βλέπει και γελά.

     Ορισμένοι μάλιστα εξανίστανται. Βγαίνουν απο τα ρούχα τους και κάτι επίκαιρο μουρμουρίζουν. Αποκριάτικα καρναβάλια, όλο το χρόνο στη χώρα μας, στο περπάτημα του 21^ου αιώνα.

     Και μοιραία συγκρινόμενες χάνουν οι άλλες παραδοσιακές απόκριες.

Σημεία των καιρών, λένε πολλοί.

Share on Facebook Share on Twitter Share on Google Plus

About Natalie Press 1

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.